به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از نیویورک پست، این تغییر بزرگ جمعیتی زودتر از پیشبینی کارشناسان و به دو دلیل عمده رخ داده است: کاهش شدید نرخ زاد و ولد در سطح جهانی و افزایش امید به زندگی. در حال حاضر حدود ۱۰.۵ درصد از جمعیت جهان را سالمندان تشکیل میدهند و پیشبینی میشود این تعداد تا سال ۲۰۶۰ به ۲ میلیارد نفر (یکپنجم جمعیت جهان) برسد.
این پدیده دیگر مختص کشورهای ثروتمند نیست و کشورهای پرجمعیتی مانند چین، هند، مکزیک و ویتنام هم با نرخ تولد پایینتر از حد جایگزینی مواجه هستند. این روند میتواند فشاری سنگین بر نظامهای رفاهی و اقتصادی کشورها (به ویژه در کشورهای در حال توسعه) وارد آورد، زیرا نیروی کار کوچکتر باید هزینههای جمعیت رو به رشد سالمند را تأمین کند.
پیشبینی میشود تعداد افراد بالای ۶۵ سال از ۸۵۲ میلیون نفر در سال ۲۰۲۵ به ۲ میلیارد نفر در سال ۲۰۶۰ افزایش یابد که بیش از نیمی از کل رشد خالص جمعیت را تشکیل میدهد. این به معنای کاهش تعداد کارگرانی است که از بازنشستگان بیشتری حمایت میکنند و به حقوق بازنشستگی و سیستمهای بهداشتی فشار میآورند. آسیا شاهد بزرگترین افزایش سالمندان خواهد بود؛ آفریقا همچنان جوانترین جمعیت را خواهد داشت اما جمعیت مسنتر آن بیش از چهار برابر میشود.
همهگیری کووید که باعث حدود ۱۵ میلیون مرگ اضافی در سالهای ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱، عمدتاً در میان افراد مسن، شد، به طور موقت سرعت پیری در سراسر جهان را کاهش داد، اما ممکن است منجر به کاهش سریع و پایدار باروری هم شده باشد. در چین، نرخ باروری که از قبل هم پایین بود، تا سال ۲۰۲۳ به ۱.۰۶ کاهش یافت که یکی از پایینترین نرخها در جهان است.